Το βιβλίο αυτό το έγραψε ο Βασίλειος Μάττας του Κωνσταντίνου και περιέχει το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειάς του αλλά και πολλά ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία των Σαρακατσαναίων.

Στο βιβλίο αυτό, γράφω την Ιστορία της οικογένειας Κωνσταντίνου Αθανασίου Μάττα. Με επιθυμία του υιού μου Χρήστου, εμού και των υπολοίπων υιών μου. Αρχισα να γράφω στις αρχές του 1996 και όποια χρονολογία τελειώσω, θα βάλω και την υπογραφή μου.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο πρόλογος αυτός είναι της οικογενείας Μάττα και της Ιστορίας των Σαρακατσαναίων. Από πού ξεκίνησαν, σύμφωνα με τις αφηγήσεις των παππούδων μου Αθανασίου Μάττα και Αναστασίου Κυριάκου.

ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΝΔΡΟΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΤΤΑ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

Τούρκοι κρατούμενοι σε καταναγκαστικά έργα δημιουργίας της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Σταυρού.

Η φωτογραφία είναι, μάλλον, από το Σταυρό.

Φορολογικά στοιχεία του 1699.

ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 1699 μ.Χ

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΔΙΚΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΑΝΤΛΟΥΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ.7

ΚΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΒΑΛΟΥΝ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ

ΠΟΥ ΧΡΟΝΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΤΟ 1699

ΝΑΧΙΓΙΕΣ ΠΑΖΑΡΓΚΙΑΧ - ΠΑΖΑΡΟΥΔΑΣ

Pazargah nahiyesi

 

ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ, ΛΙΒΑΔΙ, ΡΑΒΝΑ (ΠΕΤΡΟΚΕΡΑΣΑ), ΔΑΔΙΚΟΣ, ΓΑΛΑΤΙΣΤΑ, ΡΕΣΙΤΝΙΚΙΑ (ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ), ΚΑΓΙΑΤΖΙΚΙ, ΒΑΒΔΟΣ, ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ, ΝΙΚΗΤΗ, ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΜΕΤΑΓΓΙΤΣΙ, ΜΕΓΑΛΑ ΒΡΑΣΤΑ, ΠΡΑΒΙΤΑ, ΛΟΚΟΒΗ (ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ), ΣΙΠΟΤΝΙΚΙΑ, ΤΟΠΛΙΚΙΑ, ΣΑΝΑ, ΔΟΥΜΠΙΑ, ΛΟΖΙΚΙ (ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΟΣ), ΚΟΚΚΑΛΟΥ, ΓΚΟΥΜΕΝΙΤΣ (ΣΤΙΒΟΣ), ΛΑΓΚΑΔΙΚΙΑ, ΒΟΡΕΝΟΣ (ΝΙΚΟΜΗΔΙΝΟ), ΝΤΟΓΑΝΤΖΗ (ΓΕΡΑΚΑΡΟΥ), ΚΟΡΝΟΦΩΛΙΑ, ΖΑΓΚΛΙΒΕΡΙ, ΑΔΑΜ, ΠΑΖΑΡΟΥΔΑ, ΛΑΝΤΖΑ, ΚΡΗΜΝΗ

ΠΗΓΗ:http://www.doumbia-istoria.blogspot.gr/2014/02/1699.html

Η Κοκκαλού το 1887. Από το οδοιπορικό του Νικολάου Θ. Σχινά.

Το απόσπασμα από το οδοιπορικό του Σχινά ( Τεύχος Γ΄ - Οδοιπορικά Μακεδονίας - Χερσόνησος Χαλκιδική - σελ.512 ) που αναφέρεται στο Χωριό.

Την εποχή εκείνη η Χαλκιδική ορίζεται από τα παρακάτω: 

Όλο το οδοιπορικό για τη Χερσόνησο της Χαλκιδικής.

Μία ανέκδοτη ιστορία της εποχής του μακεδονικού αγώνα.

Στις 13 Οκτωβρίου του 1904, πριν 109 χρόνια, στη Στάτιστα της Καστοριάς σκοτώθηκε ο ανθυπολοχαγός του ελληνικού στρατού Παύλος Μελάς. Είναι η εμβληματική μορφή που, στην έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα, έδωσε τη ζωή του για την εποποιία που θα ακολουθούσε.

Ο Κωστής Παλαμάς, έγραψε:

Γνῶμες, καρδιές, ὅσοι Ἕλληνες, ὅ,τι εἶστε μὴν ξεχνᾶτε, δὲν εἶστε ἀπὸ τὰ χέρια σας μονάχα, ὄχι. Χρωστᾶτε καὶ σὲ ὅσους ἦρθαν, πέρασαν, θὰ ᾿ρθοῦνε, θὰ περάσουν. Κριτές, θὰ μᾶς δικάσουν οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί.

Αυτό είναι το σπίτι που σκοτώθηκε ο Παύλος Μελάς.

Εκείνη την εποχή ο Λύτος Στέργιος του Θεόδωρου, ένα από τα δύο αδέρφια που εγκαταστάθηκαν στην Κοκκαλού το 1924, ήταν κεχαγιάς στο τσελιγκάτο που ξεχειμώνιαζε τα πρόβατά του στην Κοκκαλού. Το τσελιγκάτο νοίκιαζε από τους Τούρκους την περιοχή της Κοκκαλούς, τον κισλά, για να βόσκουν τα πρόβατα κατά τηνδιάρκεια του χειμώνα. Ήταν, δηλαδή, τα χειμαδιά τους. 

01-09-2012. Εξήντα οκτώ χρόνια μετά το κάψιμο του χωριού από τους Βούλγαρους.

Τα κατεστραμμένα ελληνικά χωριά (1941-1944) όπως αποτυπώθηκαν σε επίσημο χάρτη του Υπουργείου Ανοικοδομήσεως το 1945.

Στην Κατοχή επλήγησαν 1770 πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά σε όλη την επικράτεια. Κάπου 800 χωριά και οικισμοί είχαν γίνει στάχτη. Ένα από αυτά τα χωριά ήταν και η Κοκκαλού. Καταστράφηκαν σχεδόν όλα τα σπίτια του χωριού χωρίς, όμως, να υπάρξει νεκρός κάτοικος του χωριού.

ΕΘΝΟΣ, 5 Φεβρουαρίου 2011, Ένθετο. Τεύχος 24 -ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ)

68 χρόνια πριν.

1η Σεπτεμβρίου του 1944, μερικές μέρες πριν την αποχώρηση των Γερμανών και των Βουλγάρων από τη Θεσσαλονίκη, και μετά από μία ανεξήγητη όσο και αμφιλεγόμενη επίθεση των αντάρτικων ομάδων της περιοχής στο τρένο που περνούσε δίπλα στο χωριό, Βούλγαροι στρατιώτες έκαψαν το χωριό.

ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 1699 μ.Χ.

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 1699 μ.Χ.

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΔΙΚΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΑΝΤΛΟΥΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ.7

ΚΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΒΑΛΟΥΝ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ

ΠΟΥ ΧΡΟΝΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΤΟ 1699

ΝΑΧΙΓΙΕΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

Φόρος του 1695 στο χωριό.

ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 1695 (χωριά και φόροι)

Ναχιγιές Παζαρούδας-Παζαργκιάχ-Pazargah

Γαλάτιστα : 58

Βάβδος : 19

Δαδικός : 3

Άγιος Πρόδρομος (Ρεσιτνίκια) : 5

Πολύγυρος : 46

Καλύβια (Ορμύλια) : 5

Νικήτη : 33

Άγ.Νικόλαος : 34

Μεταγγίτσι : 5

Βραστά : 14

Λόκοβη (Ταξιάρχης) : 11

Πραβίτα : 7

Σιποτνίκια : 39

Τοπλίκια : 6

Σανά : 8

Δουμπιά : 11

Ραβνά (Πετροκέρασα) : 46

Αδάμ : 13

Ζαγκλιβέρι : 30

Λιβάδι : 11

Περιστερά : 13

Γερακαρού : 2

Βορένι (Νικομηδινό) : 5

Παζαρούδα : 12

Κοκκαλού : 6

Λοζίκι (Μελισσουργός) : 8

Λιάσκοβα : 1

Κορνοφωλιά : 1

πηγή κώδικας 2 Ιεροδικείου Θεσσαλονίκης
Ο φόρος αντιστοιχεί μάλλον σε καντάρια.
Κάθε καντάρι = 56 κιλά

ΧΩΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Κ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ 1746 (ΝΑΧΙΓΙΕΣ ΠΑΖΑΡΓΚΙΑΧ, ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ, ΜΙΚΡΟΥ Κ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΡΔΑΡΗ, ΜΠΟΓΔΑΝ, ΛΑΓΚΑΔΑ)

ΧΩΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Κ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ 1746 (ΝΑΧΙΓΙΕΣ ΠΑΖΑΡΓΚΙΑΧ, ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ, ΜΙΚΡΟΥ Κ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΡΔΑΡΗ, ΜΠΟΓΔΑΝ, ΛΑΓΚΑΔΑ)

ΠΗΓΗ

ΤΕΦΤΕΡΙ 71 ΙΕΡΟΔΙΚΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Οι συγκεκριμένες εγγραφές αφορούν φορολογία σε κιλά σιταριού

 Ναχιγιές Παζαργκιάχ-Selanik Pazargah nahiyesi

Ο ναχιγιές Παζαργκιάχ αποτελούνταν από 37 χωριά

Από την πρώτη σειρά και από αριστερά προς δεξιά Γαλάτιστα, Δαδικός, Ραβνά(Πετροκέρασα), Λιβάδι, Περιστερά.

2η σειρά από αριστερά Πολύγυρος, Καγιατζίκ (Παλαιόκαστρο), Μεταγγίτσι, Ρεσιτνίκια (Αγ.Πρόδρομος), Βάβδος.

3η σειρά από αριστερά Πραβίτα, Αγ.Νικόλαος, Παρθενώνας, Νικήτη, Καλύβια (Ορμύλια).

4η σειρά από αριστερά Σανά, Κοκκαλού, Λοζίκι (Μελισσουργός), Λόκοβη (Ταξιάρχης), Βραστά.

5η σειρά από αριστερά Λοζίκι μουσουλμανικό, Κρήμνη, Ζαγκλιβέρι, Αδάμ μουσουλμανικό,Μόδι.

6η σειρά από αριστερά μουσουλμανικός Βορενός (Νικομηδινό), χρ.Βορενός, Λάντζα (Λίμνη), μουσουλμ. Παζαρούδα, Παζαρούδα.

7η σειρά από αριστερά Δογαντζή (Γερακαρού), Λιάσκοβα, Αρδαμέρι, μουσουλ. Γκουμενίτς (Στίβος), Γκουμενίτς.

8η Συκιά, μουσ. Δογαντζή. Λείπουν τα Δουμπιά και τα χωριά των Σιδηροκαυσίων.

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ.

Σε ένα άρθρο του Θεοδωρίδη υπάρχει κάτι, μάλλον, σχετικό με την προέλευση του ονόματος Κοκκαλού. Σε έγγραφο, της Μεγίστης Λαύρας, του 1350 υπάρχει αναφορά για ένα "αγρίδιο" κοντά σε μικρό αγρό στο χαμένο σήμερα χωριό Συκιές που βρισκόταν κάπου κοντά στο Στρόλογγο (Νέα Μάδυτο), το αγρίδιο ήταν ιδιοκτησία (πρόνοια) του Κοκκαλά!!!
Το έγγραφο είναι ολόκληρο δημοσιευμένο σε μια σειρά που λέγεται Acta και p.

Ακόμα, στην προφορική παράδοση του χωριού, υπάρχει μία ανέκδοτη ιστορία για κάποιον καπετάνιο με το όνομα αυτό που έμενε στο μέρος που έγινε το χωριό και έτσι πήρε το χωριό το όνομά του.

Από το αρχείο της επισκοπής Αδραμερίου ( Μητροπόλεις Χαλκιδικής )1876-1908.

Στα 1886, όταν το χωριό ήταν τσιφλίκι, οι χριστιανοί κάτοικοι ζητούν από την επισκοπή ανέγερση ναού στα ερείπια του παλαιού.

(http://doumbia-istoria.blogspot.com/2011/06/blog-post.html)

Οθωμανικά στοιχεία για το χωριό.

Σε κατάλογο οθωμανικού αρχείου υπάρχει ο αριθμός καταχώρησης του τεφτεριού απογραφής του 1845 (το πρωτότυπο στην Πόλη)
Selanik kazası, Bazargah nahiyesi, Evlad-ı Fatihan karyelerinden Kokala ve Lotgovak mahalleleri müslim ahalisinin temettuat defteri.Δηλ. τεφτέρι των μουσουλμάνων του χωριού Κοκάλα.
Επίσης άλλο έγγραφο του 1906 μιλά για κάποιον μουσουλμάνο από την Κοκκαλού, τον Ισμαήλ, που πήγε για θεραπεία στη Θεσ/νίκη και απεβίωσε εκεί. Kokala köylü İsmail hastalandığına ve tedavi için Selanik'de misafir olduğu Kemal'in evinde vefat ettiğine dair Langaza Kaymakamlığı'nın yazısı.
 

Οικουμενικό Πατριαρχείο 1899 (Μητροπόλεις, Επισκοπές, Εξαρχίες)

Ο παρακάτω πίνακας είναι δημοσιευμένοςστο Λεξικό Τουρκοελληνικόν του Ι.Χλωρού

Κωνσταντινούπολη 1899

 (http://doumbia-istoria.blogspot.com/2011/02/1899.html)

Φόροι των χωριών της Χαλκιδικής το 1724 - Ναχιγιές Παζαργκιάχ.

Τα παρακάτω φορολογικά δεδομένα προέρχονται από τους κώδικες του Ιεροδικείου Θεσσαλονίκης
ΦΟΡΟΣ ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Όνομασία Χωριού, ποσό φόρου σε άσπρα.
.Περιστέρα, 13500 - Χριστιανοί
.Λιβάδι, 11100 - Χριστιανοί
.Βάβδος, 18000 - Χριστιανοί
.Δαδίκος, 2400 - Χριστιανοί
.Παλαιόκαστρο, 3600 - Χριστιανοί
.Πολύγυρος, 30000 - Χριστιανοί
.Καλύβια-Ορμύλια, 6000
.Νικήτη, 13500 - Χριστιανοί
.Συκιά, 12300 - Χριστιανοί
.Παρθενών, 1200 -Χριστιανοί
.Άγιος Νικόλαος, 11700 - Χριστιανοί
.Μεταγκίτσι, 3000 - Χριστιανοί
.Πραβήτα, 7800
.Βραστά, 15000 - Χριστιανοί
.Ταξιάρχης, 13200 - Χριστιανοί
.Γεροπλάτανος, 7200 - Χριστιανοί
.Λιάσκοβα, 1500
.Μελισσουργός μαζί με τους μουσουλμάνους, 6000 - Μικτό
.Κοκκαλού, 4500 - Μικτό
.Παζαρούδα-Παζαργκιάχ οι μουσουλμάνοι Απολλωνία 4200 -Μουσουλμάνοι
.6300 Χριστιανοί
.Λίμνη, 5700 - Χριστιανοί, 900 - Μουσουλμάνοι
.Στίβος, 7800 - Μικτό
.Πρόχωμα Θεσ/νίκης, 6000 - Μικτό
.Νικομηδινό, 12000 - Χριστιανοί, 900 - Μουσουλμάνοι
Αρδαμέρι, 8400 - Χριστιανοί
Ζαγκλιβέρι, 30900 - Μικτό
Αδάμ, 16500 - Χριστιανοί, μουσουλμάνοι 900
Σανά, 7800 - Χριστιανοί, μουσουλμάνοι 900
Δουμπιά, 14100 - Χριστιανοί
Πετροκέρασα, 27000
Γαλάτιστα, 39000 - Χριστιανοί
Άγιος Πρόδρομος, 3300 - Χριστιανοί

(http://doumbia-istoria.blogspot.com/2011/02/1724.html)

Δημήτριος Κοκκαλιώτης.

Ο Δημήτριος Κοκκαλιώτης ήταν οπλαρχηγός και πληρεξούσιος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Κοκκαλού Θεσσαλονίκης.

Ο Δημήτριος Κοκκαλιώτης γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στην Κοκκαλού Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην Ελληνική επανάσταση του 1821 ως οπλαρχηγός, τόσο στη Μακεδονία, όσο και στη Νότια Ελλάδα. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες κατά τη διάρκεια της επανάστασης, επικεφαλής σώματος στρατιωτών. Διατέλεσε γραμματέας του αρχιστράτηγου Αναστάσιου Καρατάσου. Ήταν επίσης μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Κατατάχθηκε στην Ε΄ τάξη αξιωματικών του Ελληνικού στρατού. Πήρε μέρος ως πληρεξούσιος Ανατολικομεσημβρινών επαρχιών Μακεδονίας στη Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου. Μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους εγκαταστάθηκε στην Αταλάντη, όπου διατέλεσε ειρηνοδίκης και συμβολαιογράφος.
(http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%BF%CE%BA%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82)

ΑΝΑΦΟΡΕΣ

1.Στα πρακτικά της Επιδαύρου της Γ' Εθνοσυνέλευσης (Απρίλιος 1826) για τους πληρεξούσιους.

Από την ίδια πηγή, τα πρακτικά, αναφέρονται ως μέλη επιτροπών ή ότι έγιναν δεκτοί εκ των υστέρων ή ως αποδέκτες εγγράφων ή ότι δεν έγιναν δεκτοί οι:

 ...Πληρεξούσιοι Ανατολικομεσημβρινών επαρχιών Μακεδονίας, Μαδεμοχωρίων μετά των πέριξ, Κασσάνδρας και Χασικοχωρίων: Δημήτριος Χρηστίδου Σταγειρίτης (Σταγειρίτης), Αθανάσιος Μαυροϊδής (Πολυγυρινός), Νικόλαος Ιωαννίδης (Κασσάνδρα), Δημήτριος Κοκκαλιώτης (τους εγκρίθηκε η είσοδος για να παρουσιάσουν αναφορά τους).

2.Στo άρθρο του Γ.Χιονίδη για τους αγωνιστές του 1821 από τη Μακεδονία.

(http://media.ems.gr/ekdoseis/makedonika/makedonika_12/ekd_pemk_12_Chionidis.pdf )(σελ. 43)

3.Στη διαθήκη του Μακεδόνα οπλαρχιγού του 1821 Αγγελή γάτσου (1765-1839)

Αρ.26.
Σήμερον την 18ην Φεβρουαρίου του 1839 έτους ημέραν Σάββατον, ώραν τετάρτην μ.μ. εν Αταλάντη, προσκληθείς ο υποφαινόμενος εκπληρών και έργα Συμβολαιογράφου ειρηνοδίκης Αταλάντης Δημ.Κοκκαλιώτης,...

(http://doumbia-istoria.blogspot.com/2010/07/h-1821-1765-1839.html)

Απογραφή της Χαλκιδκής του 1519.

Στο Αρχείο Πρωθυπουργίας στην Κωνσταντινούπολη σώζονται αρκετά κατάστιχα απογραφής του 16ου αιώνα που φωτίζουν πολλές πλευρές της ιστορίας εκείνης της εποχής σχετικά κυρίως με θέματα δημογραφίας. Ένα από αυτά τα κατάστιχα με αριθμό ΤΤ70 περιέχει στοιχεία για την περιοχή της Θεσσαλονίκης και των Σιδηροκαυσίων. Ορισμένα από τα στοιχεία που καταγράφόνται παρουσιάζονται παρακάτω. Συγκεκριμένα αναφέρεται το χωριό και ο αριθμός των υπαρχόντων νοικοκυριών το έτος 1519.

Άγιος Μάμας 60 χριστιανικά νοικοκυριά.    -    Άγιος Νικόλαος 28 νοικοκυριά.
Πράβητα 4 νοικοκυριά.      -     Δαδικός (εγκαταλελειμένο χωριό στην περιοχή της Γαλάτιστας) 63 νοικοκυριά.
Ιερισσός 58 νοικοκυριά.   -     Γαλάτιστα 415 νοικουριά.
Κρήμνη 77 νοικοκυριά.      -    Στανός 6 νοικοκυριά.
Βραστά 101 νοικυριά.      -     Καρκάρα (Σήμαντρα) 42 μουσουλμανικά νοικοκυριά.
Λιάσκοβη (εγκαταλελειμένο χωριό στην περιοχή Σανών-Γεροπλατάνου)25 νοικοκυριά.
Μαριανά 90 νοικοκυριά.     -     Μεταγγίτσι 67 νοικοκυριά.
Μυριόφυτο (Όλυνθος) 44 νοικοκυριά.     -     Νικήτη 95 νοικοκυριά.
Ορμύλια 72 νοικοκυρια.     -     Πολύγυρος 85 νοικοκυριά.
Λιαρίγκοβα (Αρναία)15 νοικοκυριά.     -     Ρεβενίκια (Μεγάλη Παναγία) 133 νοικοκυριά.
Ρεσετνίκια (Άγιος Πρόδρομος)63 νοικοκυριά.      -      Σανά 74 νοικοκυριά.
Σοποτνίκια (Ριζά) 92 νοικοκυριά.     -     Τοπλίκια (Γεροπλάτανος)81 νοικοκυριά.
Δουμπιά 90 νοικοκυριά.     -     Βαρβάρα 12 νοικοκυριά.
Βατόνια 5 νοικοκυριά.     -     Βάβδος 108 νοικοκυριά.
Νεοχώρι 39 νοικοκυριά.     -     Παλαιοχώρι 78 νοικοκυριά.
Ίσβορος 186 νοικοκυριά.     -     Αδάμ 25 νοικοκυριά.
Αρδαμέρι 99 νοικοκυριά.     -     Άγιος Βασίλειος Θεσσαλονίκης 76 νοικοκυριά.
Γερακαρού 81 νοικοκυριά.     -     Ρεντίνα 105 νοικοκυριά.     -     Πυλαία-Καπουτζίδες 29 νοικοκυριά.

Κοκκαλού 17 νοικοκυριά.
Στίβος Θεσσαλονίκης-Γκουμέντζα 76 νοικοκυριά.     -     Λαγκαδίκια 57 νοικοκυριά.
Λέβενη-Βασιλούδι Θεσσαλονίκης 59 νοικοκυριά.     -     Μόδι 41 νοικοκυριά.
Ραβνά-Πετροκέρασα Θεσσαλονίκης 64 νοικοκυριά.     -     Σαρακήνα 21 νοικοκυριά.
Θέρμη-Σέδες 8 νοικοκυριά.     -     Βορένος-Νιομηδινό 234 νοικοκυριά.
Η Περιστερά 46 νοικοκυριά.     -      Το Λιβάδι 53 νοικοκυριά.

(Τα στοιχεία προέρχονται από το ιστολόγιο:)

http://doumbia-istoria.blogspot.com/2009/11/1519.html

Χωριά που ανήκαν στην περιοχή Ανατολικής Χαλκιδικής - ναχιγιέ του Παζαργκιάχ - και οι φόροι τους το έτος 1715 / Pazargah nahiyesi

(Oι παραπάνω φωτογραφία προέρχονται από κώδικα του Ιεροδικείου Θεσσαλονίκης.)

Περιστερά (2890 άσπρα), Λιβάδι (2890), Δαδίκος (890), Γαλάτιστα (15800), Βάβδος (7500), Καγιατζίκι (Παλαιόκαστρο 1090), Πολύγυρος (10600), Καλύβια (Ορμύλια 1190), Νικήτη (6180), Συκιά (3690), Παρθενώνας (420), Άγιος Νικόλαος (6100), Μεταγγίτσι (550), Πραβήτα (1250), Βραστά (5350), Λόκοβη (3690), Σιποτνίκια (Ριζά 11300), Τοπλίκια, (Γεροπλάτανος 1750), Λιάσκοβα (χαμένο χωριό δίπλα στα Σανά 270), Κρήμνη (820), Λοζίκι (Μελισσουργός 890), Κοκκαλού (890), Παζαρούδα (Απολλωνία 590), Δουμπιά (3500, Σανά (3000), Αδάμ (4900), Ζαγκλιβέρι (7200), Αρδαμέρι (1500), Γερακαρού (750), Στίβος (2350), Ραβνά (Πετροκέρασα 11800), Βορενός (Νικομηδινό 3100)

(τα στοιχεία αλιεύτηκαν από το ιστολόγιο http://doumbia-istoria.blogspot.com/2010/12/18.html)

Από την πρώτη προσπάθεια για την κατάκτηση της Θεσσαλονίκης (και της κεντρικής Μακεδονίας φυσικά) στα τέλη του 14ου αι., από τους Οθωμανούς Τούρκους, ως την απελευθέρωση, από τον ελληνικό στρατό, στις αρχές του 20ου αι.

Το 1383 άρχισε η πρώτη πολιορκία της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς. Μετά 47 χρόνια, το 1430, κατέκτησαν οι Τούρκοι την πόλη. Ύστερα από πεντακόσια (500) χρόνια, στις 28 Οκτωβρίου 1912, ελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό η Θεσσαλονίκη και το 1924, με την ανταλλαγή των πληθυσμών, έφυγαν οριστικά και οι τελευταίοι Τούρκοι έποικοι από τη Μακεδονία.

Η παράδοση της Θεσσαλονίκης (26 Οκτωβρίου 1912) όπως παρουσιάζεται σε έγχρωμη λιθογραφία εποχής. Ο Τούρκος στρατάρχης Χασάν Ταχσίν πασάς παραδίδει την πόλη στον αρχιστράτηγο του Ελληνικού Στρατού και Διάδοχο Κωνσταντίνο. Παρευρίσκονται ο επίδοξος Διάδοχος Γεώργιος, οι βασιλόπαιδες Νικόλαος, Ανδρέας και Χριστόφορος, ο Υποστράτηγος Δαγκλής, ο Επιτελάρχης Δούσμανης, οι αξιωματικοί Λεβίδης, Εξαδάκτυλος, Μεταξάς, Καλίνσκης, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος, ο Μουφτής Θεσσαλονίκης, το Προξενικό Σώμα. Στο βάθος διακρίνεται το Ελληνικό στρατόπεδο και αριστερά ο σιδηροδρομικός σταθμός του Τοψίν, που χρησιμοποιήθηκε ως προσωρινό στραταρχείο.

Τα στοιχεία των παρακάτω 14ων αναρτήσεων αναφέρονται σε αυτή την περίοδο (των πεντακοσίων ετών σκλαβιάς) και στο αποτύπωμα που έχει αφήσει το χωριό μας στην περίοδο αυτή.

Πληθυσμιακά στοιχεία του χωριού του 16ου αιώνα.

Η πρώτη γνωστή αναφορά προέρχεται από την οθωμανική απογραφή του 1519.

Τότε το χωριό καταγράφεται ως Κοκάλιτζα και έχει τη χρονιά εκείνη 17 χριστιανικά νοικοκυριά.

Το 1527 τη συναντάμε ως Κοκόλοβα με 22 χριστιανικά νοικοκυριά.

Το 1568 ως Κοκαλού με 23 χριστιανικά και 3 μουσουλμανικά νοικοκυριά.

Τα στοιχεία προέρχονται από την αδημοσίευτη διατριβή του Ηλία Κολοβού "Μοναχοί κια χωρικοί στην οθωμανική Χαλκιδική 15ος-16ος αιώνες, Θεσ/νίκη 2000.

Αναγράφεται ότι το χωριό "ίσως ήταν Βυζαντινό"...σ΄ αυτό συνηγορεί και το γεγονός ότι γύρω από το χωριό υπήρχαν πολλά αγιορείτικα μετόχια.

                ( Τα στοιχεία έστειλε ο κύριος Νίκος Παπαοικονόμου www.doumbia-istoria.blogspot.com )

Τα χωριά της περιφέρειας (καζά) Θεσσαλονίκης κατά την οθωμανική διοίκηση ήταν χωρισμένα σε πέντε περιοχές, τα "ναχιγιέ". Η Κοκκαλού ήταν στο ναχιγιέ Ανατολικής Χαλκιδικής, στο "ναχιγιέ Παζαργκιάχ".

Στον πίνακα φαίνεται ότι από καταγραφή των κατοίκων υπήρχαν 38 σπίτια, 24 μουσουλμανικά και 14 χριστιανικά.

(Τα στοιχεία προέρχονται από μελέτη του Β.Δημητριάδη πάνω στο ιστορικό αρχείο Μακεδονίας.)